Weet je nog niet wat je wil gaan studeren of heb je nog geen zin in de verantwoordelijkheden die bij een vaste baan horen? Waarom ga je er dan niet even tussenuit?


1
Job Jutten (26) en Hannelore Monnikendam (29) uit Utrecht reizen drie maanden door Zuid-Afrika, waarbij ze levenslessen verzamelen. Job vertelt: “‘Wat is de grootste verandering die je in je leven gemaakt hebt?’ Die vraag stellen we iedere dag aan iemand die we tegenkomen hier in Zuid-Afrika. We schrijven er een kort verhaaltje over en plaatsen die met een mooie foto op www.collectingseedsforchange.com.” “We zagen in onze omgeving al veel mensen die door veranderingen echt groeiden. Dat wilden we graag documenteren. We hebben voor Zuid-Afrika gekozen, omdat dit land oneindige mogelijkheden biedt voor mensen die niet te afhankelijk willen zijn van het systeem of de overheid. Zo zijn we hier bevriend geraakt met mensen die hun eigen droomhuis gebouwd hebben en mensen die in een tipi wonen, omdat ze dat fijn vinden. De gastvrijheid die we tegenkomen is echt overweldigend.”

“Tijd lijkt zo veel langer te duren wanneer je op reis bent, dan wanneer je thuis bezig bent met je werk of studie. Reizen geeft je ook een enorm frisse kijk op de wereld, omdat je jezelf ineens omringt met mensen met allerlei verschillende achtergronden. Oud en jong, hoog en laag opgeleid. Mensen van overal ter wereld worden binnen de kortste tijd je vriend. Van iedere ontmoeting leer je weer.”

Hard werken
Liene Deckers (19, Beugen) is na haar eindexamen naar Australië vertrokken om als au-pair aan de slag te gaan. “Van jongs af aan maak ik met mijn ouders al verre reizen, maar nu vond ik het tijd om alleen op pad te gaan. Natuurlijk is dat ontzettend spannend. Om niet meteen in het diepe te springen, heb ik daarom voor de ‘veiligere’ optie gekozen om als au-pair naar Australië te gaan.”

“Van het land heb ik nog niet zo veel gezien. Het is vooral hard werken. Je moet continu klaarstaan voor de kinderen. Van naar school brengen tot koken; het zijn allemaal dingen die je doet. Dat vind ik niet erg hoor, want ik ben dol op kinderen. In het weekend ben ik vrij en trek eropuit met vrienden. Die maak je hier echt heel snel. Ik val wel op in de groep. Ik ben namelijk een van de jongste. De meeste backpackers zijn rond de dertig.”

“In september ga ik hotelmanagement studeren in Maastricht. Dat wordt wel even wennen. Niet zozeer het studeren, meer het contact met vrienden. In Nederland zijn veel mensen toch drukker met bijbaantjes en familiebezoekjes.”

Langer gebleven
Chantal Antheunisse (21, Utrecht) zou twee maanden door Nepal trekken. Ze werd opgenomen in een Nepalees gezin en bleef uiteindelijk ruim tweeënhalve maand langer. “Aan het begin van mijn trip belandde ik met een buikinfectie in het ziekenhuis. Over naar huis gaan, dacht ik niet. Daarna ben ik dan ook Nepal gaan rondreizen. Op een van de ‘festivals’ waar de levende godin zich zou vertonen, ontmoette ik een Nederlandse vrouw. Zij verbleef in een Nepalees gezin. Dankzij hun familie hebben we uiteindelijk de grootste Nepalese feesten overal in het land bijgewoond. Na een bezoek aan de geboorteplaats van Boeddha voelde mijn avontuur nog niet af en besloot ik langer te blijven.”

“Ook ik heb bij dat Nepalese gezin gewoond. De ouders hadden twee dochters en ook nog een nichtje, neefje en twee studentes in huis. Ik werd opgenomen in het gezin alsof ik een dochter was. Ze gaven me zelfs een Nepalese naam: Shanti, wat staat voor vrede. Bij een tante van het gezin heb ik in haar winkel geholpen. Fijn was dat.”

“Via via kwam ik in contact met een Nederlandse die een schooltje had opgericht voor kinderen uit de sloppenwijken in Kathmandu. Zij kon mijn hulp wel gebruiken, dus ik ben verschillende keren bijgesprongen. Terug in Nederland vond ik het niet erg om weer te gaan studeren. Ik was de mogelijkheden die wij hier hebben juist nog meer gaan waarderen.”

TEKST: PATRICIA DE RYCK

Facebooktwitterpinterestlinkedinmail